ลดขนาดตัวอักษร
ขนาดตัวอักษรปกติ
เพิ่มขนาดตัวอักษร

ปฏิทินกิจกรรม

AJAX Calendar demo by g-O-r-a-g-o-d.com
กำลังโหลด...

แบบสำรวจความคิดเห็น

คุณมีความพึงพอใจเว็บไซด์ของสำนักโรคติดต่ออุบัติใหม่เพียงใด ?
มาก
ปานกลาง
ควรปรับปรุง

ความรู้เรื่องโรค -> ความรู้เรื่องโรคติดต่ออุบัติใหม่

ไข้เลือดออกอีโบลา (Ebola hemorrhagic fever)

           การวินิจฉัย : เป็นเชื้อที่ต้องตรวจวินิจฉัยในห้องปฏิบัติการพิเศษ ที่มีมาตรการชีวนิรภัยระดับ 4 ซึ่งเป็นมาตรการป้องกันการติดเชื้อระดับสูงสุด ใช้การตรวจหาแอนติบอดีต่อเชื้อ หรือการแยกเชื้อจากเลือด  ขณะนี้ยังไม่มีการผลิตชุดตรวจวินิจฉัยโรคนี้ออกจำหน่าย

           การควบคุมการระบาด :
  1. จัดห้องแยกรักษาผู้ป่วยและใช้มาตรการป้องกันการติดเชื้อเข้มงวด ร่วมไปกับเทคนิก การป้องกันการแพร่หรือการติดเชื้อในโรงพยาบาล  โดยการใช้เครื่องป้องกันชนิดพิเศษ เช่น ชุดกาวน์ยาวกันน้ำได้  ผ้าปิดจมูก  แว่นตากันเชื้อ  หมวก  ถุงมือยาว  ผ้ากันเปื้อน  รองเท้าบู๊ทยาว  และต้องจัดห้องแยกผู้ป่วยที่ติดป้ายห้ามเข้าให้เห็นชัดเจน  มีอ่างล้างมือหน้าห้อง  เป็นตน
  2. บุคลากรที่สงสัยว่าติดเชื้อ ต้องอยู่ภายใต้การเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิด โดยการวัดอุณหภูมิร่างกายวันละ 2 ครั้ง  ถ้ามีไข้สูงกว่า 38.3 องศาเซลเซียส  ต้องแยกเพื่อให้การวินิจฉัยและรักษาทันที
  3. การติดตามค้นหาผู้ป่วยรายใหม่และผู้สัมผัสโรคนาชุมชนอย่างเร่งด่วน และเฝ้าระวังผู้สัมผัสโรคนาน 3 สัปดาห์  ถ้ามีไข้ต้องรีบรายงานตัวทันที
  4. เกณฑ์ชี้วัดการสิ้นสุดการระบาด ใช้การเฝ้าระวังเชิงรุกนับจากพบผู้ป่วยรายสุดท้ายเป็นเวลาอย่างน้อย 42 วัน  (สองเท่าของระยะฟักตัว)  แล้วไม่พบผู้ป่วยรายใหม่

          การป้องกันการแพร่โรคเข้าประเทศ : เข้มงวดการนำเข้าลิงจากพื้นที่เกิดโรค และการติดตามเฝ้าระวังสถานการณ์การระบาดในต่างประเทศ  องค์การอนามัยโลกไม่แนะนำให้ห้ามการเดินทางเข้าหรือออกจากประเทศช่วงเกิดการระบาด และเห็นว่าการใช้มาตรการทั่วๆ ไปสำหรับการป้องกันโรคติดต่อระหว่างประเทศก็เพียงพอแล้ว เช่น การสังเกตอาการผู้โดยสารในเที่ยวบินจากประเทศเกิดโรค การให้คำแนะนำเรื่องบริการรักษาพยาบาล และสามารถติดตามได้หากมีการเจ็บป่วยเกิดขึ้น

ประวัติการระบาด

          โรคไข้เลือดออกอีโบลา  มีการระบาดเกิดขึ้นในเขตชนบทใกล้ป่าฝนหรือป่าร้อนชื่นในทวีปอัฟริกา นับรวมถึงปัจจุบันมีผู้ป่วยแล้วมากกว่า 1,500 ราย และเสียชีวิตมากกว่า 1,000 ราย

  1. ปี พ.ศ.2519 : ในช่วงกลางปี เกิดการระบาดครั้งแรกที่เมืองซารา (Nzara) ทางตอนใต้ของซูดาน  เกิดจากเชื้อ ไวรัสอีโบลาซูดาน (Ebola-Sudan) มีผู้ป่วยมากกว่า 284 ราย  เสียชีวิต 117 ราย (อัตราป่วยตายร้อยละ 41)
  2. ต่อมาในช่วงปลายปีเดียวกัน ห่างออกไปประมาณ 800 ไมล์ เกิดการระบาดที่เมืองยากูบุ (Yamkubu) ทางตอนเหนือของซาอีร์  (ปัจจุบัน คือ สาธารณรัฐคองโก) เกิดจากเชื้อ ไวรัสอีโบลา ซาอีร์  (Ebola-Zaire) มีผู้ป่วย 318 ราย เสียชีวิต 280 ราย (อัตราป่วยตายร้อยละ 88)
  3. ปี พ.ศ.2522 : ระบาดในพื้นที่เดิมของซูดาน ป่วย 32 ราย ตาย 22 ราย (อัตราป่วยตายร้อยละ 68)
  4. ปี พ.ศ.2532-33  : พบการระบาดในลิง Cynomologous จากฟิลิปปินส์ที่นำเข้าสหรัฐอเมริกา มีลิงป่วยและตายหลายตัว จากการตรวจซีรั่มของผู้ดูแลลิงในช่วงการขนส่ง  พบมีการติดเชื้อ (มีแอนติบดดี) อย่างน้อย 4 คน แต่ไม่มีผู้เสียชีวิต ผลการแยกเชื้อจากลิงที่กักขังไว้สังเกตอาการที่เมืองเรสตัน (รัฐเวอร์จิเนีย) พบเชื้อไวรัสสายพันธุ์ใหม่ ชื่อว่า อีโบลาเรสตัน (Ebola-Reston)  ซึ่งทำให้องค์การอนามัยโลกต้องออกมาเตือนทุกประเทศให้เข้มงวดการนำเข้าลิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งลิงจากทวีป อัฟริกาและเอเซีย
  5. ปี พงศ.2538 : มีการระบาดใหญ่อีกครั้งในซูดาน  ที่เมืองคิกวิท (Kikwit) ป่วย 315 ราย ตาย 244 ราย (อัตราป่วยตายร้อยละ 77) มีบุคลากรที่ติดเชื้อขณะดุแลผู้ป่วยในโรงพยาบาลอีกครั้ง  องค์การอนามัยโลกและศูนย์ป้องกันควบคุมโรคแห่งสหรัฐอเมริกาที่เมืองแอตแลนตา ส่งทีมผู้เชี่ยวชาญไปศึกษาด้านระบาดวิทยา และช่วยควบคุมการระบาด
  6. ต่อมามีการระบาดเล็กประปรายในประเทศอื่นๆ เช่น ไอโวรี่ โคสท์ (มีผู้ป่วยยืนยัน 1 ราย และลิงซิมแปนซีป่วยหลายตัว พบสายพันธุ์ใหม่ ซึงยังไม่มีข้อมูลการศึกษามากนัก) และกาบอง  พบการระบาดครั้งแรกในปี 2537 และระบาดอีก 2 ครั้งในปี 2539
  7. ปี 2543-2544 : เกิดการระบาดครั้งแรกในยูกันดา ที่เมืองกูลู (Gulu)  และเมืองบารารา (Mbarara) อยู่นานราว 5 เดือน  มีผู้ป่วยมากกว่า 426 ราย เสียชีวิต 224 ราย (อัตราป่วยตายร้อยละ 52.6)
  8. ปลายปี 2544 : เกิดไข้เลือดออกอีบาระบาดในหมู่บ้านชายแดนของกาบอง (ป่วย 18 ราย) และสาธารณรัฐคองโก (ป่วย 12 ราย) รวมมีผู้ป่วยยืนยัน (confirmed case) 30 ราย เสียชีวิต 22 ราย  และมีผู้สัมผัส (สัมผัสเลือดหรือสารคัดหลั่งของผู้ป่วย) อีก 182 ราย ต่อมาในเดือนมิถุนายน 2545  มีการระบาดในคองโกอีก  และในขณะนี้ (กุมภาพันธ์ 2546) กำลังมีการระบาดของโรคที่สงสัยว่าเป็นอีโบลาทางตอนเหนือของคองโก ใกล้ชายแดนกาบอง ซึ่งมีรายงานผู้เสียชีวิตแล้ว 38 ราย